Moje dziecko, to nie wszystkie inne. Czyli podwórkowe porównywarki.

Post dziś nie będzie zaliczał się do tych jakże miłych, słodkich i w ogóle tych łał...

Matką jestem od niedawna, ale zdążyłam już poznać tą drugą stronę macierzyństwa. Nieprzespane noce, i zmęczenie.

Jednak nic mnie tak nie irytuje jak, podwórkowa porównywarka dzieci. Ciut nie google albo firefox. O co im chodzi?

Jak coś potrzeba, zapytać po ludzku poradzić się, to patrzą jak na UFO albo mówią swoje wielkie mądrości, które może jeszcze powinnam zapisać w księdze i ołtarzyk im zrobić. Jeżeli matka pyta: " jak myślisz burak gotowany, czy smażony?" to chyba chce usłyszeć konkret odpowiedź, a nie od razu cały wywód na ten temat.

Inaczej sprawa się ma z dziećmi i ich...możliwościami?

Wychowanie dziecka, to nie jest ten cholerny wyścig szczurów, bo Jaś ma inne predyspozycje, a Zosia inne! Rodzice zapominają że jedno dziecko szybciej zacznie siadać, inne szybciej zacznie wyrazy składać w piękne zdania.Jedne lubią biegać po podwórku całymi dniami, a inne wolą układać puzzle w domu.NIE MA dzieci gorszych i lepszych. Każde dziecko rozwija się w swoim tempie.Dzieciaki są różne, i tyle.

Największy zbiór dzieci Naj, jest na placach zabaw, gdy znudzone siedzeniem w domu matki wyjdą i mówią że ich milusiński jest najlepszy, i zaczyna się przekrzykiwanie które co lepiej robi. Bo jej dziecko już mówi, śpiewa, czyta, skacze, a Twoje dopiero chodzi..Bo Zosi, Ani, Kasi mały to już sam jje a wy dopiero od cyca odstawiacie.. No O co Chodzi??! A w ogóle najwięcej do powiedzenia ma córka, siostry, męża, matki, brata, ojca siostry i to w dodatku ta bezdzietna ale ona przecież obserwuje i widzi.(!)

Jeżeli biegam za synem gdy on uczy się chodzić, podtrzymuję, to biegam Ja nie Ty, i raczej brzydko mówiąc nic Ci do tego, i cieszę się ogromnie że Twój w wieku 10 miesięcy już biegał, super! Jednak ja swojemu pozwolę rozwijać się w swoim tempie.

Razem z Nim będę uczyć się życia na nowo, bez tego przepychu, bo moje jest Naj. 

Niech Moje dziecko pozostanie sobą, niech w swoim tempie się uczy i rozwija. 

Nie robię tu żadnego wylewu żalu, złości, po prostu nie lubię przechwałek. 

Dowartościować dziecko ale i o wszem ale nie wynosić go ponad góry. 

Potem się dziwią skąd ten nacyzm, skąd  ta zawiść wśród dzieci, skąd wytykanie..

Nie siadam z matkami na ławce, ja biegam razem z dzieckiem, ja się z nim bawię i pokazuję mu świat. Bo nie sztuką jest usiąść i wychwalać, sztuką jest wspólnie spędzić te 5 minut. My pozostaniemy sobą, i niech świat mówi co chce, Nas wychwalanki nie dotyczą, bo ja chyba naprawdę jestem z kosmosu :)! Amen

A jak to u Was jest? spotykacie się z porównywaniem dzieci na piaskownicy? Jak reagujecie gdy ktoś porównuje Wasze dziecko do innego?